การสร้างขาตั้งกล้อง/ไม้กันสั่นแบบกลไกถ่วงน้ำหนัก (DIY Steadicam)
ผู้เผยแพร่ข้อมูล
ทวี ไพกุมภัณฑ์
วันที่เผยแพร่
10 กันยายน 2569
เข้าชมผลงาน
17 ครั้ง
เอกสารรูปเล่มฉบับสมบูรณ์
ไฟล์ PDF หรือ Document ประกอบผลงาน
บทคัดย่อ
โครงงานนี้จัดทำขึ้นเพื่อศึกษา ออกแบบ และสร้างอุปกรณ์ช่วยถ่ายทำวิดีโอประเภทไม้กันสั่นแบบกลไกถ่วงน้ำหนัก (DIY Steadicam) โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อประดิษฐ์อุปกรณ์ลดการสั่นไหวของกล้องในขณะบันทึกภาพเคลื่อนไหวด้วยต้นทุนที่ประหยัด และเพื่อศึกษาการประยุกต์ใช้หลักการทางฟิสิกส์ในเรื่องจุดศูนย์ถ่วง (Center of Gravity) และโมเมนต์ความเฉื่อย (Moment of Inertia) มาใช้แก้ปัญหาการถ่ายวิดีโอ ขอบเขตของการศึกษาครอบคลุมการสร้างไม้กันสั่นที่ใช้กลไกการถ่วงน้ำหนักแบบไร้ระบบไฟฟ้า (Passive Mechanical Stabilizer) ซึ่งออกแบบมาเพื่อรองรับการใช้งานร่วมกับสมาร์ทโฟนหรือกล้องถ่ายภาพขนาดเล็ก (Compact Camera / Action Camera) ที่มีน้ำหนักไม่เกิน 500 กรัม โดยเน้นการใช้วัสดุที่หาได้ง่ายในท้องตลาดและมีราคาถูก เช่น ท่อพีวีซี (PVC), ข้อต่อลูกปืนหมุนอิสระ (Universal Joint / Gimbal Bearing) และตุ้มเหล็กถ่วงน้ำหนัก การดำเนินงานเริ่มต้นจากการศึกษาทฤษฎีการรักษาสมดุลและกลไกการทำงานของแกนกันสั่น จากนั้นจึงเข้าสู่ขั้นตอนการออกแบบโครงสร้างเชิงกลและจัดเตรียมวัสดุ การประกอบชิ้นงานแบ่งออกเป็น 3 ส่วนหลัก ได้แก่ 1) ส่วนฐานยึดกล้อง (Camera Mount) 2) ส่วนด้ามจับแบบจุดหมุนอิสระ (Gimbal Handle) และ 3) ส่วนฐานถ่วงน้ำหนักด้านล่างที่สามารถปรับเลื่อนระยะได้ (Adjustable Counterweight) เมื่อประกอบชิ้นส่วนทั้งหมดเข้าด้วยกันแล้ว คณะผู้จัดทำได้ทำการทดสอบประสิทธิภาพ (Calibration & Testing) โดยการบันทึกวิดีโอในสถานการณ์ต่างๆ เช่น การเดิน การวิ่งเหยาะๆ และการแพนกล้องทิศทางต่างๆ พร้อมทั้งเปรียบเทียบผลลัพธ์กับวิดีโอที่ถ่ายด้วยมือเปล่า ผลการดำเนินงานพบว่า ไม้กันสั่นแบบกลไกถ่วงน้ำหนักที่สร้างขึ้นสามารถใช้งานได้จริงและบรรลุวัตถุประสงค์ที่ตั้งไว้ทุกประการ กลไกจุดหมุนอิสระและตุ้มถ่วงน้ำหนักสามารถชดเชยการเคลื่อนไหวของร่างกายผู้ถือได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทำให้วิดีโอที่ได้มีความนุ่มนวล ลดอาการสั่นสะเทือน (Camera Shake) ได้อย่างเห็นได้ชัดเมื่อเทียบกับการใช้มือถือกล้องโดยตรง นอกจากนี้ โครงงานยังพิสูจน์ให้เห็นว่าสามารถนำวัสดุราคาประหยัดมาประยุกต์สร้างเป็นอุปกรณ์ต่อพ่วงสำหรับงานวิดีโอที่มีประสิทธิภาพในระดับที่น่าพอใจ ซึ่งเป็นการส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์และสามารถนำไปต่อยอดใช้งานได้จริงในชีวิตประจำวัน
การนำไปใช้ประโยชน์
ระดับสถานศึกษา
คณะผู้จัดทำ
1. นายพงศกร วงค์ถิ่น 2. นางสาวเพ็ญรุ่ง มากาโร 3. นางสาวนาถลาดา ใจกลม
ครูที่ปรึกษา
ครูผู้สอนรายวิชาโครงงาน
นายทวี ไพกุมภัณฑ์
ครูที่ปรึกษาหลัก
นางชลวรรณ์ เรือนคำ
ครูที่ปรึกษาร่วม
- นางสาวกัลยาณี ชมเชย
- นางสาวพัชราภรณ์ บุญทั่ง